11th
сьмецьцекаханьнесьмерць
Адзінае канчаткова падзеленае на два. Маўленьне больш не азначае драбленьне ўсяго на часткі, і далейшы іх распадзел на часьцінкі. Матэрыя надалей ня дзеліцца на малекулы, якія ня дзеляпда на атамы, а тыя ў сваю чаргу — на ядры, электроны, і г. д. Адзінства і непадзельнасьць цела і духа далося малой крывёй, ці нават безь яе.
Пастаўленае некім раней цяпер трывала стаіць на сваіх гліняных нагах, і ставіць само сябе. I няма таго, хто можа яго зваліць, ці хаця б убачыць яго падзеньне. Замста бытуючага сталася відавочнай наяўнасыпо небытуючага. Пастухі ў капшуках сусьветнай павуціны. Дом, перабудаваны ў вязьніцу, зь якой павыганялі зьняволеных.
Дзень Незалежнасьці машыны не сьвяткуецца на дзяржаўным узроўні. Шрубы і поршні, правады і паўправаднікі ўсьвядомілі сваю непаўторную індьшідуальнасьць. Жыцьцё адданае стараннай перадачы энэргіі ўдзячным аднаразовым плястыкавым нашчадкам. Расклад руху цягнікоў як усьвядомленая неабходнасьць, свабода.
…
Чым горш, тым лепш. Калі ўсе жывыя істоты кладуцца спаць, ёгін сустракае зольле. Пара атрымаць дывідэнды зь вечнага покрыпу ў гэтай мясцовасьці. Ды такое становішча трэба было б скласьці, калі б яно ня склалася само.
© Nihil, 1999 год
