Jun
8th
Mon
8th
Чытаючы кнігу Віталь Тарас «Звыклае зло» захацелася зрабіць рэмарку на тое, чаму ў свой час у камэнтах на мінск_бае да ўгодак лягеру на плошчы не прагучала прапановаў нешта істотна мяняць. Казалі бо. З прыкладамі. Не адзін раз і па пунктах… Той, хто хоча і здольны, відаць зразумее і знойдзе – мы ж змаглі. Вы ж, спадар Тарас, не сталі тлумачыць дзяўчынцы, што ўступіла ў БРСМ нешта і мы ўжо ня будзем.
«Оторви свою голову, –
брызни кровью ввысь.
Нам с тобой поровну…
остальные брысь!»
